Το ταξίδι της τροφής μέχρι να φτάσει στο πιάτο μας - Μπανάνες

ΜΠΑΝΑΝΕΣ


Η μπανάνα που τρώμε κάθε μέρα με το πρωινό μας ή αυτή που δίνουμε στο παιδί μας με το σχολικό κολατσιό πιθανότατα προέρχεται από τον Ισημερινό. Ο Ισημερινός εξάγει περίπου 4 εκατομμύρια τόνους μπανάνες το χρόνο και απασχολεί περισσότερους από 400.000 εργάτες στις φυτείες της μπανάνας που προορίζεται για εξαγωγή. Ο διαχωρισμός είναι συγκεκριμένος. Η παραγωγή για ντόπια ή οικογενειακή χρήση δεν έχει καμιά σχέση με τη βιομηχανική παραγωγή για εξαγωγή. Είναι τόσο μεγάλη η διαφοροποίηση, που οι παγκόσμιοι εμπορικοί αναλυτές τις θεωρούν δύο εντελώς διαφορετικές δραστηριότητες.



Μια σχετικά μικρή φυτεία στον Ισημερινό έχει έκταση περίπου 35 εκταρίων και η παραγωγή της, χωρίς εκτεταμένη εκμηχανοποίηση της παραγωγής, περίπου 1000 «κουτιά» ανά εκτάριο. Εδώ πρέπει να σημειώσουμε ότι στις καλά οργανωμένες φυτείες αυτή η παραγωγή εντατικοποιείται στα 3.000 κουτιά ανά εκτάριο. Το κάθε κουτί συνήθως ζυγίζει 10 κιλά και η κατώτατη τιμή του καθορίζεται από την κυβέρνηση.

Αυτό βέβαια δεν σημαίνει τίποτα για τον παραγωγό, γιατί οι πραγματικές τιμές καθορίζονται από τους μεγάλους εμπόρους-μεταφορείς και τα ιδιωτικά συμβόλαια που έχουν οι παραγωγοί με αυτούς. Είναι χαρακτηριστικό ότι η ελάχιστη τιμή για την μπανάνα όπως αυτή είχε τεθεί από την κυβέρνηση ήταν το 1996 $4,20 και το 2004 κατέληξε στα $2,95. Οι λιγότερο εκβιομηχανοποιημένες φυτείες απασχολούν κατά μέσο όρο πέντε εργαζόμενους ανά εκτάριο, ενώ στις σύγχρονες εγκαταστάσεις χρειάζεται ένας εργαζόμενος ανά εκτάριο.

Το 2001 ο μέσος εργαζόμενος σε φυτεία μπανάνας στον Ισημερινό κέρδιζε περίπου $59 τον μήνα, το χαμηλότερο σε όλη τη Λατινική Αμερική. Για παράδειγμα, ένας αντίστοιχος εργαζόμενος στον Παναμά κέρδιζε το 2001 $522 τον μήνα, ενώ ένας Κολομβιανός εργάτης κέρδιζε περίπου $268 το μήνα. Ταυτόχρονα θα πρέπει να σημειώσουμε ότι ο Ισημερινός έχει καταγγελθεί δεκάδες φορές στον ΟΗΕ και σε άλλους παγκόσμιους οργανισμούς για κατάφορες παραβιάσεις των ανθρωπίνων και εργασιακών διακιωμάτων όλων όσοι εργάζονται στις φυτείες.

Οι μπανάνες αυτές, αφού ταξιδέψουν περίπου 7.000 μίλια, θα φτάσουν σε κάποιο ευρωπαϊκό λιμάνι ή διαμετακομιστικό κέντρο και αφού φορτωθούν σε κάποιο φορτηγό θα φτάσουν στη χώρα μας.

Οι μπανάνες συνήθως κόβονται άγουρες και πράσινες για να αντέξουν το ταξίδι και όταν φτάσουν στο διαμετακομιστικό σημείο της Ευρώπης περνούν από θαλάμους αιθυλενίου για να αρχίσει το κιτρίνισμα.

Του Κώστα Τσίγκα. Από τις “Εικόνες”, τεύχος Νο 352, εβδομαδιαίο περιοδικό, ένθετο στο ΕΘΝΟΣ της Κυριακής, 23 Νοεμβρίου 2008

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις