Να ζούμε περισσότερο; Να ζούμε καλύτερα; Να ζούμε καλύτερα και περισότερο!



Οι μύες μας αποτελούν φυσιολογικά το ήμισυ του σωματικού βάρους μας. Η ωρίμαση των μυών ολοκληρώνεται στο τέλος της τρίτης δεκαετίας της ζωής (κορυφαία μυϊκή μάζα).

«Η διατήρηση της κορυφαίας μυϊκής μάζας και της μυϊκής ισχύος είναι πολύ προσωρινό φαινόμενο» τονίζει ο καθηγητής Ορθοπεδικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Γεώργιος Λυρίτης.

«Μετά το 40ό έτος της ηλικίας, τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες αρχίζει να χάνονται προοδευτικά η μυϊκή μάζα και η μυϊκή ισχύς. Εκτός από όσους δουλεύουν χειρωνακτικά, στους υπολοίπους η κορυφαία μυϊκή μάζα δεν διατηρείται εάν δεν συνοδεύεται από συστηματική άσκηση».



Ειδικά στις γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση, η μείωση της μυϊκής μάζας είναι εμφανής. «Επειδή, όμως, συνοδεύεται από σύγχρονη αύξηση του λιπώδους ιστού, μπορεί να ξεγελά ως αύξηση του σωματικού βάρους» επισημαίνει ο κ. Λυρίτης.

«Στην ακραία της μορφή, η κατάσταση αυτή ονομάζεται σαρκοπενική παχυσαρκία και έχει μεγάλη σημασία, γιατί οι γιατροί δεν την αναγνωρίζουν ως αιτία οστεοπόρωσης και επιδείνωσης άλλων παθήσεων».

Ο δρ Κριστόφ ντε Ζεζέ, συγγραφέας ενός βιβλίου που κυκλοφόρησε πρόσφατα στη Γαλλία με τον τίτλο «Ο μυς, η άθληση και η μακροζωία», αναφέρει: «Νομίζει κανείς ότι διατηρεί σταθερό το βάρος του ενώ η σύνθεση του σώματός του έχει αλλάξει. Στην πραγματικότητα, έχει περισσότερο λίπος (που είναι παράγων κινδύνου) και λιγότερο μυ (που είναι παράγων προστασίας)».

Ο οστικός μεταβολισμός επιταχύνεται μετά την εμμηνόπαυση και αυτό οδηγεί σε οστική απώλεια. «Η μυϊκή αδυναμία ελαττώνει τα φορτία που ασκούνται στα οστά και μέσω του μηχανισμού αυτού του “μηχανοστάτη” αυτά οδηγούνται σε αυξημένη οστική απώλεια» λέει ο κ. Λυρίτης.

«Η σαρκοπενία επιδεινώνει επίσης τα καρδιαγγειακά, τα αναπνευστικά και τα νευρικά νοσήματα, ενώ βλάπτει τη λειτουργία του αρθρικού χόνδρου και προκαλεί αρθρικούς πόνους (οι μύες είναι η καλύτερη προστασία των αρθρώσεων από τους μικροτραυματισμούς)».

Ο καρδιακός ρυθμός αυξάνεται δυσανάλογα σε ανθρώπους με σαρκοπενία ύστερα από μέτρια μόνο κόπωση. Η σαρκοπενία χειροτερεύει επίσης την αναπνευστική λειτουργία, ιδίως σε άτομα με προβλήματα όπως είναι η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια. Η λήψη κορτιζόνης, ακόμα και σε εισπνεόμενα, χειροτερεύει τη μυϊκή λειτουργία, επιτείνοντας τη σαρκοπενική παχυσαρκία.

Ο νευρομυϊκός συντονισμός άλλωστε είναι απαραίτητος για την καλή κινητικότητα. Οι άνθρωποι με σαρκοπενία έχουν μεγάλη τάση για πτώσεις και ατυχήματα. Επιπλέον, οι μυϊκοί πόνοι περιορίζουν τις καθημερινές δραστηριότητές τους.



Πώς μπορεί κανείς να επιβραδύνει τη μυϊκή γήρανση; «Καλό είναι το πρόβλημα να αναγνωρίζεται όσο το δυνατόν ενωρίτερα» συμβουλεύει ο κ. Λυρίτης. «Ειδικά απλά τεστ μας επιτρέπουν να διαγιγνώσκουμε τη σαρκοπενία στις προχωρημένες μορφές της, όχι όμως στα αρχικά στάδια».

Γι’ αυτό είναι απαραίτητη η πρόληψη της σαρκοπενίας της σε ανθρώπους μεγαλύτερους των 40 ετών με:

1) συστηματική άσκηση,

2) πρόσληψη επαρκούς βιταμίνης D καθημερινά (ειδικά για τις γυναίκες, λήψη βιταμίνης D 800 UI καθημερινά μετά την εμμηνόπαυση)

3) λήψη αρκετών πρωτεϊνών με την τροφή καθημερινά.

Η άσκηση πρέπει να περιλαμβάνει αεροβική γυμναστική και ειδικά προγράμματα μυικής ενδυνάμωσης 2-3 φορές την εβδομάδα ή καθημερινό γρήγορο περπάτημα επί 30 λεπτά.

Οσον αφορά τις πρωτεΐνες, ο ερευνητής στο Ινστιτούτο Μυολογίας στο Παρίσι δρ Βενσάν Μουλί συνιστά τουλάχιστον 1,2 γρ. πρωτεΐνης ανά κιλό σωματικού βάρους καθημερινά (δηλαδή, περίπου 70 γρ. πρωτεΐνης εάν ζυγίζει κάποιος 70 κιλά).

Για να τις υπολογίσετε σε τροφές, 100 γρ. κόκκινου κρέατος ή πουλερικών έχουν 20,5 γρ. πρωτεΐνης, ψαριού 20,1, αυγού 12,6 γρ., γιαουρτιού 5 γρ., τυριού 26 γρ., γάλακτος 3,3 γρ., γαρίδας17,5 και φασολιών βρασμένων 4,1 γρ.


Η πηγή της νεότητας δεν έχει βρεθεί ακόμα αλλά – σύμφωνα με τον δρα Φαίδωνα Λίντμπεργκ, ειδικό παθολόγο - διαβητολόγο, διακεκριμένο επιστήμονα στις Σκανδιναβικές χώρες – υπάρχουν μικρά μυστικά που μπορούν να κάνουν τη ζωή μας καλύτερη και μεγαλύτερη.

«Το γεγονός ότι τα γονίδια καθορίζουν μοιρολατρικά τη μακροβιότητα και τις ασθένειες που θα υποστούμε κατά τη διάρκεια της ζωής μας είναι ένας ισχυρισμός που διαψεύδεται τα τελευταία χρόνια» σημειώνει.

«Πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι με τον τρόπο ζωής, τη διατροφή και το περιβάλλον μπορεί να επηρεαστεί σε σημαντικό βαθμό η έκφραση του γενετικού υλικού που διαθέτουμε. Ολα τα γονίδια έχουν έναν “διακόπτη” που μπορεί να ενεργοποιηθεί ή να απενεργοποιηθεί, ανάλογα με τον τρόπο ζωής μας».

Ο καθένας μας έχει καθημερινά ευκαιρίες για επιλογές στον τρόπο ζωής και συνεπώς τη διαχείριση των γονιδίων που έχει. «Η παγίδα για πολλούς ανθρώπους είναι ότι προσπαθούν να κάνουν πολλές και μεγάλες αλλαγές στον τρόπο ζωής τους από τη μια μέρα στην άλλη» λέει.

«Σύντομα απογοητεύονται και επιστρέφουν στην παλιά τους νοοτροπία και συνήθεια. Η καλύτερη συμβουλή είναι να κάνουν μικρές αλλαγές και να τις επαναλαμβάνουν τόσο συχνά, ώστε να τους γίνουν συνήθεια».

Η άσκηση π.χ. πρέπει να είναι μέρος της καθημερινότητάς μας, προκειμένου να έχουμε ελπίδα για μεγαλύτερη διάρκεια ζωής με καλή υγεία. «Δεν μιλάμε για τη σκληρή άσκηση (οι πρωταθλητές έχουν γενικά μικρότερη διάρκεια ζωής από τον μέσο όρο του πληθυσμού), αλλά για την καθημερινή κίνηση που σε κάνει λίγο ιδρωμένο» υποστηρίζει ο δρ Λίντμπεργκ.



Πηγή : ΤΑ ΝΕΑ Ένθετο Υγεία

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις